Η στέγαση των προσφύγων μετά τη Μικρασιατική καταστροφή (2ο μέρος)

Η διαδικασία παραχώρησης των προσφυγικών κατοικιών

Σύμφωνα με διάταγμα του υπουργείου Προνοίας καθορίστηκε ο τρόπος παραχώρησης των προσφυγικών κατοικιών. Κατά το διάταγμα αυτό κάθε πρόσφυγας που ήλθε στην Ελλάδα μετά την 1η Αυγούστου του 1922 είχε δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για χορήγηση σπιτιού, στην οποία θα ανέφερε τον αριθμό των μελών της οικογένειάς του, καθώς και βεβαίωση ότι δεν είχε δική του κατοικία. Τις αιτήσεις τις εξέταζε μια δεκαμελής επιτροπή, η σύνθεση της οποίας ήταν καθορισμένη από διάταξη του προαναφερθέντος διατάγματος.

Η επιτροπή θα καθόριζε τη σειρά με την οποία θα στεγάζονταν οι πρόσφυγες και τον αριθμό των παραχωρούμενων δωματίων. Για την επιτέλεση του έργου της λάβαινε υπ’ όψη δύο κριτήρια: 1. Τις συνθήκες της ως τότε κατοικίας των αιτούντων προσφύγων από άποψη υγιεινής και 2. Την οικονομική κατάστασή τους.

Οι πρόσφυγες θα πλήρωναν ενοίκιο για τις παραχωρούμενες κατοικίες. Το ενοίκιο ορίστηκε αρχικά σε 100 – 125 δραχμές ανά δωμάτιο. Ουσιαστικά δεν είχαν δικαίωμα κυριότητας στο σπίτι που τους παραχωρούσαν. Και τούτο, γιατί δεν υπήρχε ακόμη νόμος «περί οριζοντίου ιδιοκτησίας», ώστε να αποκτήσουν «τίτλους κυριότητας». Αργότερα βέβαια, λόγω αντιδράσεων των προσφύγων, το χρηματικό ποσό που έδιναν μηνιαίως θεωρήθηκε ως «δόση» για την αποπληρωμή της αξίας του οικήματος.

Σε οικογένειες τριμελείς θα παραχωρούνταν ένα δωμάτιο με κουζίνα, σε πενταμελείς δύο δωμάτια και σε δεκαμελείς τρία δωμάτια. Για τα καταστήματα του συνοικισμού (όπου είχαν κατασκευαστεί καταστήματα) οριζόταν ότι θα παραχωρούνταν από την επιτροπή ύστερα από πλειοδοτικό διαγωνισμό που διενεργούσε μεταξύ των αιτούντων προσφύγων.

Η παράδοση των οικημάτων του κάθε συνοικισμού από τους εργολάβους γινόταν τμηματικώς. Κατά συνέπεια και η διανομή των σπιτιών στους πρόσφυγες γινόταν τμηματικά (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 1ης Δεκεμβρίου 1926).

Όπως αναφέρθηκε, από το 1927 και εξής οι πρόσφυγες αποπλήρωναν σε δόσεις την αξία του παραχωρηθέντος οικήματος, για να αποκτήσουν τίτλους ιδιοκτησίας. Το ποσό το κατέβαλλαν μηνιαίως στην Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων. Όμως, επειδή είχε υπερεκτιμηθεί η αξία του σπιτιού που τους δόθηκε, έκαναν κινητοποιήσεις με αίτημα να επανεκτιμηθεί το συνολικό ποσό που θα πλήρωναν. Για παράδειγμα την 23η Δεκεμβρίου 1928 έγινε μεγάλη συγκέντρωση των προσφύγων της Κοκκινιάς. Οι συγκεντρωθέντες συνέταξαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν «την σύστασιν μικτής Επιτροπής αποτελουμένης από εμπειροτέχνας πρόσφυγας και μηχανικούς του Κράτους, οίτινες να εκτιμήσουν την αξίαν των υπό της Ε.Α.Π. δοθέντων κτιρίων και επί τη βάσει της εκτιμήσεως αυτών να πληρωθεί η Ε.Α.Π.» (εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, φύλλο της 24ης Δεκεμβρίου 1928).

Συνεχίζεται

GCWBFS00

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s