Δοκιμασμένες πρακτικές της SIEMENS

Τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία ασχολήθηκε επανειλημμένα με το σκάνδαλο της Siemens. Βέβαια η έρευνα που έκανε η εξεταστική επιτροπή της Βουλής δεν κατόρθωσε να βρει σε ποια υπουργικά ή βουλευτικά θυλάκια κατέληξαν οι μίζες, τις οποίες έδιναν οι εκπρόσωποι της Εταιρείας στην Ελλάδα. Αλλά και οι πολιτικοί που ομολόγησαν ότι έλαβαν χρήματα είτε για να τα καταθέσουν σε κομματικά ταμεία είτε ως χορηγία για τις προεκλογικές δαπάνες τους παρέμειναν – όπως ήταν φυσικό – ατιμώρητοι. Κι όμως οι πρακτικές αυτές δεν ήταν πρωτόγνωρες. Η έκνομη δράση των εκπροσώπων της γερμανικής εταιρείας απασχόλησε τον ελληνικό τύπο και την ελληνική δικαιοσύνη και κατά τη διετία 1955 – 1956.

Την εποχή εκείνη τη διακυβέρνηση της χώρας την είχε αναλάβει ο «Ελληνικός Συναγερμός» (1952 – 1955). Ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος είχε συμφωνήσει με τη γερμανική κυβέρνηση την ανάθεση δημόσιων έργων στην Ελλάδα σε γερμανικές εταιρείες. Έτσι η Siemens είχε αναλάβει να προμηθεύσει στον Ο.Τ.Ε.  τηλεπικοινωνιακό υλικό (50.000 ως 60.000 τηλεφωνικές συσκευές (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 14ης Αυγούστου 1955).

Υπεύθυνος για την κύρωση της συμφωνίας ήταν ο τότε υφυπουργός Συγκοινωνιών Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου. Την 21η και 28η Φεβρουαρίου και κατά τα μέσα Μαρτίου 1955  ο εκπρόσωπος της Siemens στην Ελλάδα Ιωάννης Βουλπιώτης του έστειλε διάφορα έγγραφα, όπου γνωστοποιούνταν οι τιμές του προσφερόμενου υλικού. Επιπλέον εξέφραζε και την απαίτηση να περιληφθεί στη συμφωνία και ο όρος ότι η γερμανική εταιρεία θα έπαιρνε για μια δεκαετία το 0,8% από τις εισπράξεις του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος ως αμοιβή για την παροχή «τεχνικής συμπαραστάσεως», δηλαδή τεχνικών συμβουλών. Το ποσό προβλεπόταν να ανέρθει σε 1.000.000 δολάρια. Ο υφυπουργός τού απάντησε ότι δεν μπορούσε να δεχτεί έναν τέτοιο ληστρικό όρο  (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 29ης Σεπτεμβρίου 1955).

Τότε ο Ι. Βουλπιώτης θεώρησε σκόπιμο «να βγάλει από τη μέση» τον Κωνσταντίνο Παπακωνσταντίνου, γιατί η ακεραιότητά του στεκόταν εμπόδιο για την υλοποίηση της συμφωνίας. Έτσι την 4η Αυγούστου 1955 έστειλε στον πρωθυπουργό Α. Παπάγο δυο επιστολές. Σ’ αυτές κατηγορούσε τον υφυπουργό Συγκοινωνιών ότι κωλυσιεργούσε στην υπογραφή της συμφωνίας με τη Siemens και κατήγγελλε ότι δυο άτομα, ισχυριζόμενα ότι συνδέονταν στενά με τον Κ. Παπακωνσταντίνου, τον πλησίασαν και του δήλωσαν ότι, αν   κατέβαλε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό (100.000 δολάρια) στον υφυπουργό, αυτός θα κύρωνε τη σύμβαση (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλα της 17ης Αυγούστου 1955 και της 8ης Δεκεμβρίου 1955).

Ο υφυπουργός, μόλις έλαβε γνώση της καταγγελίας του Ι.Βουλπιώτη, υπέβαλε την παραίτησή του από την κυβέρνηση, η οποία όμως δεν έγινε δεκτή από τον πρωθυπουργό, και υπέβαλε μήνυση στον εκπρόσωπο της Siemens για συκοφαντική δυσφήμιση. Κατά τη δίκη ο Βουλπιώτης καταδικάστηκε σε φυλάκιση 18 μηνών. Στο εφετείο την 7η Δεκεμβρίου 1955 η ποινή περιορίστηκε στους 16 μήνες και σε ένα χρόνο στέρησης των πολιτικών του δικαιωμάτων (εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, φύλλο της 8ης Δεκεμβρίου 1955). Μετά από 9 μήνες αποφυλακίστηκε. Στο μεταξύ η ελληνική κυβέρνηση ύστερα από συνεννοήσεις με τη γερμανική κήρυξε άκυρη την κατ’ αρχήν συμφωνία του ελληνικού Δημοσίου με την εταιρεία Siemens και προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό για την προμήθεια τηλεπικοινωνιακού υλικού.

Πενήντα περίπου χρόνια αργότερα ήρθε στο φως νέο σκάνδαλο της γερμανικής εταιρείας. Επρόκειτο για τον ενδεχόμενο χρηματισμό Ελλήνων πολιτικών και στελεχών δημόσιων οργανισμών (Ο.Τ.Ε.) με στόχο την υπογραφή συμβάσεων για προμήθειες υλικών, υπηρεσιών και συστημάτων στο ελληνικό Δημόσιο. Παρά το γεγονός ότι με την υπόθεση αυτή ασχολήθηκαν από το 2008 και εξής τόσο η ελληνική δικαιοσύνη και η εξεταστική επιτροπή της Βουλής όσο και οι δικαστικές αρχές του Μονάχου, το σκάνδαλο τελικά δεν «εξιχνιάστηκε». Τα ονοματεπώνυμα όσων αναγράφονταν στις λίστες της εταιρείας για δωροληψία παρέμειναν μυστικά, ενώ οι εκπρόσωποί της που κατηγορούνταν για δωροδοκία, λόγω εγκληματικής αμέλειας των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών, έφυγαν από την Ελλάδα κι άλλος για Γερμανία τράβηξε κι άλλος για Ουρουγουάη. Ήταν κι αυτός ένας τρόπος για να αποσιωπηθούν πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις που εμπλέκονταν ή σχετίζονταν με το σκάνδαλο αυτό.

Πρωτοσέλιδο εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 17/8/1955

Advertisements

One thought on “Δοκιμασμένες πρακτικές της SIEMENS

  1. Pingback: Ένας λόγος περί πολιτικής δωροδοκίας (Τότε που δικάζονταν και υπουργοί) « Χρονοντούλαπο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s